Przejdź do treści

Umowa surogacyjna, co reguluje i jak ją czytać przed podpisaniem

Umowa surogacyjna to pisemne porozumienie rodziców intencyjnych z kobietą, która ma nosić ciążę, a często także z kliniką albo agencją, określające przebieg programu, koszty, opiekę medyczną i to, kto zostanie rodzicem dziecka według prawa kraju programu.

2 min czytania

Para podczas konsultacji z prawnikiem przy biurku
Spis treści

Czym jest umowa surogacyjna

Umowa surogacyjna porządkuje cały program: kto za co odpowiada, jakie badania przechodzi kobieta nosząca ciążę, ile transferów obejmuje program, jak rozliczane są wydatki i co dzieje się w sytuacjach trudnych. To, czy umowa jest ważna i wykonalna, zależy wyłącznie od prawa kraju, w którym odbywa się program, a nie od samej treści dokumentu.

Forma umowy różni się między krajami. W Kalifornii umowa musi zostać podpisana i poświadczona przed rozpoczęciem procedur medycznych, a każda strona ma niezależnego prawnika, o czym piszemy w przewodniku po USA. W Kanadzie umowę zawiera się przed poczęciem, z osobnym prawnikiem dla każdej strony. W Grecji pisemna umowa bez wynagrodzenia jest warunkiem uzyskania zgody sądu, a w Gruzji umowę zawiera się zwykle z udziałem kliniki lub agencji i notariusza.

Co powinna zawierać

Dobrze przygotowana umowa opisuje co najmniej:

  • strony umowy i podmiot, który ma licencję w kraju programu,
  • prawo właściwe i sąd, który rozstrzyga spory,
  • zakres usług, w tym liczbę transferów zarodka i badania,
  • koszty, harmonogram płatności i to, co nie jest wliczone,
  • zasady w sytuacjach trudnych, takich jak ciąża mnoga czy zagrożenie zdrowia,
  • to, że decyzje dotyczące ciała i zdrowia zawsze należą do kobiety noszącej ciążę,
  • los zarodków i pieniędzy, gdy program zostanie przerwany, na przykład przez zmianę prawa,
  • plan dokumentów dziecka po porodzie.

Szczegółową listę pytań znajdziecie w poradniku jak wybrać agencję surogacji.

Umowa surogacyjna a prawo polskie

W Polsce umowa o surogację jest według przeważającego stanowiska doktryny nieważna jako sprzeczna z ustawą i zasadami współżycia społecznego (art. 58 Kodeksu cywilnego). Matką dziecka jest zawsze kobieta, która je urodziła (art. 61⁹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Umowa chroni Was więc tylko w kraju programu, a w Polsce rodzicielstwo ustala się według polskich przepisów, co opisujemy w poradniku ustalenie rodzicielstwa. Z tego powodu zawierajcie umowy wyłącznie z podmiotami działającymi legalnie w swoim kraju, a nie z pośrednikami w Polsce. Ryzyka karne omawiamy w tekście surogacja a Kodeks karny.

To informacja, nie porada prawna. Umowę warto przeczytać z prawnikiem znającym prawo kraju programu i prawo polskie, listę kancelarii znajdziecie na stronie prawnicy.

Źródła

Najczęstsze pytania

Czy umowa surogacyjna jest ważna w Polsce?

Według przeważającego stanowiska doktryny nie. Jej skutki ocenia się według prawa kraju, w którym odbywa się program.

Czy kobieta nosząca ciążę powinna mieć własnego prawnika?

Tak. W wielu krajach, na przykład w Kalifornii i Kanadzie, to wymóg prawa, a wszędzie dobra praktyka.

Powiązane tematy